( 4 ) اى مَسْنَدِ تو ، وراىِ أفلاكِ * صَدْرِ تو و خاكْ توده ، حاشاك هرچ آن سِمَتِ حدوث دارد * در ديدهء همَّت تو ، خاشاك طُغراىِ جلالِ تو ، لَعَمْرُكْ * منشورِ ولايتِ تو ، لَوْلاك نّه حُقَّهء و هفت مُهْره پيشَتْ * دستِ تو و دامنِ تو زان پاك در راهِ تو زخم ، محضِ مَرْهمْ * بر يادِ تو زَهْر ، عَيْنِ ترياك در عهدِ نُبُوَّتِ تو ، آدم * پوشيده هنوز خِرقهء خاك تو كرده اشارت از سرانگشت * مه قُرْطَهء پرنيان زده چاك نقشِ صفحاتِ رايتِ تو * لَوْلاكَ لَما خَلَقْتُ الأفْلاك خوابِ تو ، و لا يَنامُ قَلْبي * خوانِ تو ، أبيتُ عندَ رَبّى